Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, και εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν μια ιδιότυπη καθολική "γιορτή", διότι εορτάζεται από ανθρώπους ανεξαρτήτως εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως και θρησκείας κυρίως. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αν και αυτή η "γιορτή" δεν ανήκει στο θρησκευτικό τους εορτολόγιο, εντούτοις την "τιμούν", αγοράζοντας αρκουδάκια εσώρουχα, λουλούδια, καρδούλες κι οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί ο δαιμόνιος εμπορικός "νους". Με αυτόν τον τρόπο δείχνουν την αγάπη τους, τον έρωτα τους προς τον/την σύντροφο τους.
Μια "γιορτή" που έρχεται κάθε χρόνο για να μας υπενθυμίσει ακριβώς τι? Να γιορτάσουμε τον έρωτα και την αγάπη? Μα αυτό δεν θα έπρεπε να είναι αυτονόητο? Ότι πρέπει να γιορτάζουμε την αγάπη και τον έρωτα χωρίς να μας το υπενθυμίζει κάτι? Σήμερα λοιπόν γιορτάσαμε τον έρωτα και την αγάπη και μετά τι, τα ξεχνάμε εντελώς, μέχρι να έρθει ξανά η μέρα του Βαλεντίνου"? Ο έρωτας και η αγάπη μας συντροφεύουν όλες τις μέρες της ζωής μας. Δεν είναι "επισκέπτες", μια φορά τον χρόνο, σαν συναισθηματικός "Άγιος Βασίλης" να μας φέρνει τα δώρα του και μετά να αποχωρεί κι εμείς να περιμένουμε με λαχτάρα τον επόμενο χρόνο να ξανάρθει.
Ο έρωτας και η αγάπη μας ακολουθούν στην καθημερινότητα μας, είναι μέσα μας κάθε στιγμή της ζωής μας. Τότε γιατί καλούμαστε να τα γιορτάσουμε μια φορά τον χρόνο, ενώ μπορούμε κάθε μέρα?
Αν κάποιος πει σ αγαπώ και αγοράσει ένα λουλούδι και μια καρδούλα εκτέλεσε τα συναισθηματικά του καθήκοντα προς τον σύντροφό του για τον υπόλοιπο χρόνο? Όχι βέβαια, ο έρωτας και η αγάπη οφείλουμε να τα εορτάζουμε κάθε μέρα. Ναι κάθε μέρα, κι όποιος πει ότι αυτό είναι πολυέξοδο, δεν μπορείς να αγοράζεις λουλούδια κάθε μέρα, θα του πω "φίλε μου εδώ κάνεις λάθος". Το να γιορτάζεις την αγάπη κάθε μέρα δεν σημαίνει να αγοράζεις δώρα συνέχεια, γιατί η αγάπη δεν μετριέται με το πόσο φουσκωμένο είναι το πορτοφόλι κάποιου, ούτε με το πόσα δώρα θα κάνει.
Αγάπη είναι να δίνεις ένα κομμάτι της ψυχής σου στον άλλον, και να παίρνεις ένα κομμάτι από την δική του, κι αυτό δεν συμβαίνει μια φορά τον χρόνο, άλλα κάθε μέρα. Η αγάπη λοιπόν δεν μετριέται στα πόσα τριαντάφυλλα αγόρασες, αλλά στα πόσα "σ αγαπώ" είπες, στα "σε θέλω", στα "σε νοιάζομαι", και φυσικά στις πράξεις, σ ό,τι κάνουμε για τον άλλον, αρκεί να έχουμε βάλει την αγάπη μας. Δεν χρειάζεται να είναι δαπανηρό αλλά συναισθηματικά "ακριβό", δηλαδή να έχει συναισθηματική αξία.
Η αγάπη δεν γιορτάζεται για μια μέρα, είναι η ίδια από μόνη της γιορτή, μια καθημερινή γιορτή που ομορφαίνει την ζωή μας, είναι η ίδια η ζωή, κι εδώ θα κάνω μια παρένθεση: Δεν έχει σημασία το είδος της αγάπης αδελφική, ερωτική, φιλική κλπ., το ρήμα ΑγαπΏ αρχίζει με το Α και τελειώνει με το Ω, διότι η αγάπη είναι το Α και το Ω στην ζωή μας, κίνητρο για να ζούμε και να δημιουργούμε.
Ο έρωτας και η αγάπη, δεν χρειάζονται αρκουδάκια και καρδούλες, αλλά συναισθήματα και πράξεις.
Δεν χρειάζονται σέξι εσώρουχα και γραβάτες με καρδούλες, αλλά γυμνές ψυχές, απογυμνωμένες από πρέπει και μη, ανασφάλειες, αμφιβολίες, πάθη και εγωισμούς. Αποτελούν δώρα στην ζωή των ανθρώπων και δεν χρειάζονται δώρα για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται μέσα από πράξεις, βλέμματα και την κατάθεση του εαυτού μας στην θυρίδα της καρδιάς του άλλου. Δεν χωράνε σε βιτρίνες και ράφια, αλλά ανήκουν στις ψυχές και τις καρδιές. Η αγάπη και ο έρωτας είναι σαν δυο τριαντάφυλλα, που ανθίζουν και σκορπούν την ευωδία τους στην ζωή σου και όταν γευτείς το άρωμά τους, "μυρίζεις" ΖΩΗ.
Η σημερινή "γιορτή" λοιπόν, κατέληξε να είναι ένα εμπορικό "πάρτι", ένα καταναλωτικό "όργιο", που ως στόχο έχει την εμπορευματοποίηση των συναισθημάτων, προσπαθώντας να τα βάλει σε εμπορικά καλούπια. Ίσως γι αυτό οι άνθρωποι τείνουν να γίνονται ολοένα και πιο φθηνοί με τα συναισθήματα τους, διότι προσπαθούμε να μετατρέψουμε την αγάπη σε ένα εμπορεύσιμο προϊόν, και την μετράμε σε ευρώ. Η αγάπη έτσι χάνει την αξία της κι εξισώνεται με κατώτερα επίπεδα συναισθηματικών καταστάσεων, ιδίως δε με το σεξ. Η αγάπη δεν είναι σεξ και το σεξ δεν είναι αγάπη. η αγάπη προϋποθέτει την ψυχική ένωση και δεν βάζει την σαρκική πάνω από την ένωση δυο ψυχών. Άρα σε τι αποσκοπούν όλα αυτά τα αρκουδάκια, οι καρδούλες και τα σοκολατάκια? Μα φυσικά να αδειάσουν το πορτοφόλι του ερωτευμένου, ο οποίος σύμφωνα με τις επιταγές των "μοντέρνων" σχέσεων πρέπει να τα "ακουμπήσει" για να δείξει την αγάπη του....
Να θυμάστε όταν αγαπάτε αγαπάτε καθημερινά, να το δείχνετε καθημερινά γιατί ο άνθρωπός σας το έχει ανάγκη κάθε μέρα, κι όχι μια φορά τον χρόνο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου