ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΣΚΟΥΠΙΔΙΑΡΗΔΕΣ...

Τα ρέστα τους δίνουν σε όλα τα επίπεδα, για να περάσει από την πίσω πόρτα η πανάκριβη και επικίνδυνη για την δημόσια υγεία και το περιβάλλον καύση των απορριμάτων στην χώρα μας, οι μεγαλοεργολάβοι, αφού ανακάλυψαν το νέο και πολλά υποσχόμενο για τις επόμενες δεκαετίες Ελ Ντοράντο.
Οι πιέσεις έχουν ξεκινήσει σε όλα τα επίπεδα, στους δημάρχους, στους νομάρχες, τους περιφερειάρχες, αρμόδιους και μη υπουργούς, συμβούλους και παρασυμβούλους σε πρώην και νυν ΥΠΕΧΩΔΕ, ΥΠΕΚΑ, Εσωτερικών και Μαξίμου.
Οι προτάσεις πέφτουν σαν το χαλάζι από την Ρόδο και την Θεσσαλονίκη μέχρι την Ημαθία, την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Η μεθόδευση ξεκίνησε με την συνεργασία τοπικών <<αρχόντων>>, οι οποίοι όχι μόνο έκαναν την <<πάπια>>, αλλά και τρομοκρατούσαν τους πολίτες για την καταστροφή που θα φέρει στον τόπο τους ένας Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, γεμίζοντας παράλληλα την περιοχή τους με τους μεγαλοεργολάβους-πλασιέ των εργοστασίων καύσης.
Οι ίδιοι τοπικοί άρχοντες παραγκωνίζουν κάθε προσπάθεια ανακύκλωσης και μόνο τώρα που οι πολίτες έχουν καταλάβει το παιχνίδι και οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν, άρχισαν να το παίζουν προβληματισμένοι.
Από τους πρώτους επιχειρηματικούς ομίλους που έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στα<<χρυσά>> σκουπίδια είναι ο όμιλος Μπόμπολα, που φρόντισε την κατάλληλη στιγμή να <<επενδύσει>> στην τεχνολογία της καύσης  μέσω του πλασαρίσματος της μεθόδου SDF  και  RDF.
Δεν μιλάνε πλέον για καύση, αλλά για αεριοποίηση, πυρόλυση, τεχνολογίες πλάσματος και το τυποποιημένο από απορρίμματα RDF, προσπαθώντας να <<ξεπλύνουν>> τη μέθοδο της καύσης και να την παρουσιάσουν ως μια<<πράσινη>> εναλλακτική πρόταση, με την οποία και ξεφορτωνόμαστε τα σκουπίδια και ενέργεια παράγουμε.
Είαι χαρακτηριστικό ότι πριν από λίγο καιρό, 4 από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, η Greenpeace, το Δίκτυο Μεσόγειο SOS και το WWF Ελλάς, κατήγγειλαν ότι σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος προωθούνται οι πιο επικίνδυνες και ακριβές τεχνολογικές επιλογές διαχείρισης απορριμάτων, όπως η βιολογική ξήρανση σε συνδυασμό με θερμική επεξεργασία.
Ο όμιλος Μπόμπολα έκανε τις πρώτες επενδύσεις στη Θήβα και απλώς περιμένει το πράσινο φως για τι πρώτο εργοστάσιο καύσης στην χώρα μας. Όπως καταγγέλλουν φορείς και κάτοικοι της περιοχής, η κατασκευαστική εταιρεία Ηλέκτωρ Α.Ε, συμφερόντων Μπομπολα, που έχει αναλάβει την κατασκευή του Χώρου Υγειονομικής Ταφής στην Θήβα, αγόρασε ήδη εκτάσεις και για την κατασκευή του εργοστασίου καύσης, το οποίο θα έχει την δυνατότητα να κάψει περίπου 200.000 τόνους τον χρόνο καύσιμης ύλης που προέρχεται από σκουπίδια.
Η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης και η Greenpeace έχουν επεξεργαστεί έκθεση, που αποκαλύπτει:

• Παράγει στα διάφορα στάδια θερμικής καταστροφής των υλικών επικίνδυνα αέρια όπως: διοξίνες, βαρέα μέταλλα...
• Χρειάζεται και ένας ΧΥΤΑ για την τοξική στάχτη που θα προκύπτει από τις διεργασίες.
• Το συνολικό κόστος χρέωσης ανά τόνο με αυτές τις τεχνολογίες θα ξεπεράσει κατά πολύ τα 100-150 ευρώ ανά τόνο.
• Η υιοθέτηση της ενεργειακής αξιοποίησης θα δεσμεύσει τους ΟΤΑ για τουλάχιστον 20-30 χρόνια.
• Από ενεργειακής πλευράς η καύση-πυρόλυση-αεριοποίηση συμβάλλουν πολύ περισσότερο στην παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου.
• η ταφή σε ΧΥΤΑ με περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.
• η χρήση σαν εναλλακτικό καύσιμο σε υπάρχουσες μονάδες, λύση ακριβή και προϋποθέτει ότι δεν δημιουργούνται πρόσθετα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα.
• η καύση του σε ειδικές μονάδες που επίσης θα χρειαστεί να κατασκευαστούν και που θα έχουν παραπλήσια μειονεκτήματα με τα αμιγώς εργοστάσια απορριμάτων.
• Το κόστος διάθεσης του SRF κυμαίνεται κατά το ελάχιστο από 30-50 ευρώ ανά τόνο για την ταφή ή την ενεργειακή του αξιοποίηση σε τσιμεντάδικα ή μονάδες παραγωγής ενέργειας και κατά το ελάχιστο 100-150 ευρώ ανά τόνο για την περίπτωση της καύσης του.