Όλο και πιο συ­στη­μα­τι­κή τα τε­λευ­ταία χρό­νια η προ­σπά­θεια των φα­σι­στών, με προ­ε­ξέ­χο­ντες τους ναζί της Χρυ­σής Αυγής, να «απο­μυ­θο­ποι­ή­σουν» τάχα την εξέ­γερ­ση του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, υμνώ­ντας ταυ­τό­χρο­να το κα­θε­στώς της επτά­χρο­νης δι­κτα­το­ρί­ας.

Σ’ αυτή τους την προ­σπά­θεια χρη­σι­μο­ποιούν χο­ντρο­κομ­μέ­να ψέ­μα­τα με πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό από αυτά είναι ότι τάχα «δεν υπήρ­χαν νε­κροί στο Πο­λυ­τε­χνείο». Κι επει­δή αυτό δεν μπο­ρού­σε φυ­σι­κά να στα­θεί, έχει κα­ταρ­ρι­φθεί επα­νει­λημ­μέ­να, αφού είναι επι­βε­βαιω­μέ­νες οι δο­λο­φο­νί­ες που διέ­πρα­ξε το χου­ντι­κό κα­θε­στώς στις 17 Νο­έμ­βρη 1973, το τρο­πο­ποί­η­σαν τε­λευ­ταία, κά­νο­ντάς το «μέσα στο Πο­λυ­τε­χνείο». Γρά­φει συ­γκε­κρι­μέ­να μια από τις βρω­μο­σε­λί­δες της Χρυ­σής Αυγής στο δια­δί­κτυο: «Σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα στοι­χεία, δεν υπήρ­ξαν νε­κροί μέσα εις τον χώρο του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, παρά μόνον κά­ποιοι ολί­γοι εκτός αυτού, φο­νευ­θέ­ντες ως επί το πλεί­στον από αδέ­σπο­τες σφαί­ρες και εξο­στρα­κι­σμούς, είτε από προ­βο­κά­το­ρες που έδρα­σαν μέσα στην ανα­μπου­μπού­λα».

Ποιοι είναι αυτοί που τα λένε;

Ο ισχυ­ρι­σμός έχει επα­νέλ­θει κατά τα τε­λευ­ταία χρό­νια μετά την άνοδο της Χρυ­σής Αυγής η οποία υμνεί ανοι­χτά τη δι­κτα­το­ρία του 1967-1974. Είναι γνω­στό άλ­λω­στε ότι ο αρ­χη­γός της Χρυ­σής Αυγής Νίκος Μι­χα­λο­λιά­κος, είχε πάρει μέρος μαζί με ομάδα ακρο­δε­ξιών, στην κα­τα­στο­λή της εξέ­γερ­σης του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, στα με­τό­πι­σθεν των δυ­νά­με­ων ασφα­λεί­ας της χού­ντας, ενώ ο δι­κτά­το­ρας Γε­ώρ­γιος Πα­πα­δό­που­λος είχε χρί­σει το Μι­χα­λο­λιά­κο πρό­ε­δρο της νε­ο­λαί­ας της ΕΠΕΝ, του κόμ­μα­τος δη­λα­δή που ίδρυ­σε το 1983 ο δι­κτά­το­ρας από τη φυ­λα­κή όπου βρι­σκό­ταν. Γνω­στό είναι επί­σης ότι ο υπαρ­χη­γός της Χρυ­σής Αυγής, Χρί­στος Παπ­πάς (ο οποί­ος σε δη­μό­σια εκ­δή­λω­ση στην Κρήτη, το Νο­έμ­βρη του 2012 ύψωσε ση­μαία με το έμ­βλη­μα της χού­ντας, είναι γιος του ταγ­μα­τάρ­χη Ηλία Παππά, έμπι­στου συ­νερ­γά­τη του δι­κτά­το­ρα Πα­πα­δό­που­λου που συμ­με­τεί­χε στο ίδιο το πρα­ξι­κό­πη­μα του 1967.
Συ­νε­πώς, οι φι­λο­χου­ντι­κοί και ακρο­δε­ξιοί, έχουν και προ­σω­πι­κούς λό­γους να θέ­λουν να υπο­βαθ­μί­σουν τα χου­ντι­κά εγκλή­μα­τα και να σβή­σουν τη μνήμη του Πο­λυ­τε­χνεί­ου.

Πώς έχουν όμως τα πράγ­μα­τα;

Το ζή­τη­μα το πόσοι ήταν οι νε­κροί του Πο­λυ­τε­χνεί απα­σχό­λη­σε και τον Τύπο της επο­χής αλλά και τη δίκη των πρω­ταί­τιων της σφα­γής. Υπήρ­χαν ανα­φο­ρές και μαρ­τυ­ρί­ες για εκα­το­ντά­δες νε­κρούς και ομα­δι­κούς τά­φους στου Ζω­γρά­φου,  ενώ ανα­φέ­ρο­νταν και σε συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά, όπως το θά­να­το του­λά­χι­στον τριών ατό­μων που συ­νε­θλί­βη­σαν από το άρμα μάχης που ει­σέ­βα­λε στο Πο­λυ­τε­χνείο, την εκτέ­λε­ση των εκ­φω­νη­τών του ρα­διο­σταθ­μού και των τραυ­μα­τιών που νο­ση­λεύ­ο­νταν στο πρό­χει­ρο ια­τρείο.
Στις 19 Νο­εμ­βρί­ου 1973 ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ, Σπυ­ρί­δων Ζουρ­να­τζής, ανα­κοι­νώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου ότι οι νε­κροί από την κα­τα­στο­λή της εξέ­γερ­σης του Πο­λυ­τε­χνεί­ου ανέρ­χο­νται σε 11 και οι τραυ­μα­τί­ες σε 138.
Μετά τη Με­τα­πο­λί­τευ­ση και υπό την πίεση της κοι­νής γνώ­μης, ο προϊ­στά­με­νος της Ει­σαγ­γε­λί­ας Αθη­νών ανέ­θε­σε στον ει­σαγ­γε­λέα πρω­το­δι­κών Δη­μή­τριο Τσεβά τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης «προς δια­κρί­βω­σιν τυχόν τε­λέ­σε­ως, αξιο­ποί­νων πρά­ξε­ων εξ αφορ­μής των περί το Πο­λυ­τε­χνεί­ον γνω­στών αι­μα­τη­ρών εκ­δη­λώ­σε­ων του Νο­εμ­βρί­ου 1973» (5 Σε­πτεμ­βρί­ου 1974).
Ενώ­πιόν του πα­ρέ­λα­σαν δε­κά­δες μάρ­τυ­ρες, οι οποί­οι έδω­σαν τη δική τους εκ­δο­χή για τα γε­γο­νό­τα.
Στο πό­ρι­σμα της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, που κα­τέ­θε­σε στις 14 Οκτω­βρί­ου 1974 στον προϊ­στά­με­νό του, ο ει­σαγ­γε­λέ­ας Τσε­βάς εκτι­μού­σε ότι ο αριθ­μός των νε­κρών μπο­ρεί να φθά­νει τους 34 (18 επώ­νυ­μους και 16 ανώ­νυ­μους) και οι τραυ­μα­τί­ες τους 1.103. Κατά τη διάρ­κεια της δίκης για τα γε­γο­νό­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου (16 Οκτω­βρί­ου – 31 Δε­κεμ­βρί­ου 1975) τεκ­μη­ριώ­θη­καν 24 θά­να­τοι.
Αρ­κε­τά χρό­νια αρ­γό­τε­ρα (2002-2003), ο ιστο­ρι­κός Λε­ω­νί­δας Καλ­λι­βρε­τά­κης (που συμ­με­τεί­χε στα γε­γο­νό­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου ως φοι­τη­τής της Φι­λο­σο­φι­κής), πραγ­μα­το­ποί­η­σε τη δική του έρευ­να, υπό την αι­γί­δα του Εθνι­κού Ιδρύ­μα­τος Ερευ­νών, και συ­νέ­τα­ξε ένα κα­τά­λο­γο, στον οποίο πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται 24 επώ­νυ­μοι νε­κροί, ενώ για 16 ανώ­νυ­μους νε­κρούς η έρευ­να συ­νε­χί­ζε­ται για την ταυ­το­ποί­η­σή τους.
polutexneio 14

Οι ταυ­το­ποι­η­μέ­νοι νε­κροί

karageirgis1. Στυ­λια­νός Κα­ρα­γε­ώρ­γης του Αγα­μέ­μνο­νος, 19 ετών, οι­κο­δό­μος, κά­τοι­κος Μια­ού­λη 38, Νέο Ηρά­κλειο Ατ­τι­κής. Στις 10.15 το πρωί της 17/11/1973, ενώ βρι­σκό­ταν μαζί με άλ­λους δια­δη­λω­τές στην οδό Πα­τη­σί­ων, με­τα­ξύ των κι­νη­μα­το­γρά­φων «ΑΕΛΩ» και «ΕΛ­ΛΗ­ΝΙΣ», τραυ­μα­τί­στη­κε από ριπή πο­λυ­βό­λου που έριξε ενα­ντί­ον τους πε­ρί­πο­λος πε­ζο­ναυ­τών που επέ­βαι­νε τε­θω­ρα­κι­σμέ­νου οχή­μα­τος. Με­τα­φέρ­θη­κε στο ΚΑΤ, όπου εξέ­πνευ­σε στις 30/11/1973.


2. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοι­τή­τρια από το Molde της Νορ­βη­γί­ας. Στις 16/11/1973, γύρω στις 23.30, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο στή­θος από πυρά της φρου­ράς του υπουρ­γεί­ου Δη­μο­σί­ας Τά­ξε­ως. Με­τα­φέρ­θη­κε από δια­δη­λω­τές στο ξε­νο­δο­χείο «Ακρο­πόλ» και αρ­γό­τε­ρα, νεκρή ήδη, στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του ΙΚΑ.

3. Βα­σί­λειος Φά­μελ­λος του Πα­να­γιώ­τη, 26 ετών, ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος, από τον Πύργο Ηλεί­ας, κά­τοι­κος Κάσου 1, Κυ­ψέ­λη, Αθήνα. Στις 16/11/1973, γύρω στις 23.30, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο κε­φά­λι από πυρά της φρου­ράς του υπουρ­γεί­ου Δη­μο­σί­ας Τά­ξε­ως. Με­τα­φέρ­θη­κε νε­κρός στο «Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών».
4. Γε­ώρ­γιος Σα­μού­ρης του Αν­δρέα, 22 ετών, φοι­τη­τής Πα­ντεί­ου, από την Πάτρα, κά­τοι­κος πλα­τεί­ας Κου­ντου­ριώ­του 7, Κου­κά­κι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρι­σκό­ταν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Πο­λυ­τε­χνεί­ου (Καλ­λι­δρο­μί­ου και Ζω­σι­μά­δων), τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στον τρά­χη­λο από πυρά της αστυ­νο­μί­ας. Με­τα­φέρ­θη­κε νε­κρός στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του ΙΚΑ.

5. Δη­μή­τριος Κυ­ρια­κό­που­λος του Αντω­νί­ου, 35 ετών, οι­κο­δό­μος, από τα Κα­λά­βρυ­τα, κά­τοι­κος Πε­ρι­στε­ρί­ου Ατ­τι­κής. Κατά τις βρα­δι­νές ώρες της 16/11/1973, ενώ βρι­σκό­ταν στην πε­ριο­χή του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, χτυ­πή­θη­κε από αστυ­νο­μι­κούς με συ­μπα­γείς ρά­βδους, συ­νε­πεία των οποί­ων πέ­θα­νε, από οξεία ρήξη αορ­τής, ενώ με­τα­φε­ρό­ταν στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ερυ­θρού Σταυ­ρού.


6. Νι­κό­λα­ος Μαρ­κού­λης του Πέ­τρου, 24 ετών, ερ­γά­της, από το Παρ­θέ­νι Θεσ­σα­λο­νί­κης, κά­τοι­κος Χρη­στο­μά­νου 67, Σε­πό­λια, Αθήνα, ερ­γά­της. Στις 17/11/1973, στην πλα­τεία Βάθης, τραυ­μα­τί­στη­κε στην κοι­λιά από ριπή στρα­τιω­τι­κής πε­ρι­πό­λου. Με­τα­φέρ­θη­κε στο «Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών», όπου πέ­θα­νε τη Δευ­τέ­ρα 19/11/1973.

7. Σπύ­ρος Μα­ρί­νος του Διο­νυ­σί­ου, 31 ετών, ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος, από την Εξω­χώ­ρα Ζα­κύν­θου. Στις 16/11/1973, ενώ βρι­σκό­ταν στην πε­ριο­χή του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, κτυ­πή­θη­κε από αστυ­νο­μι­κούς με συ­μπα­γείς ρά­βδους και υπέ­στη κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Θε­ρα­πευ­τή­ριο Πε­ντέ­λης, όπου πέ­θα­νε τη Δευ­τέ­ρα 19/11/1973, από οξύ αγ­γεια­κό εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο.

8. Διο­μή­δης Κο­μνη­νός του Ιω­άν­νη, 17 ετών, μα­θη­τής, κά­τοι­κος Λευ­κά­δος 7, Αθήνα. Στις 16/11/1973, με­τα­ξύ 21.30 και 21.45, στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Αβέ­ρωφ και Μάρνη τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στην καρ­διά από πυρά της φρου­ράς του υπουρ­γεί­ου Δη­μο­σί­ας Τά­ξε­ως. Με­τα­φέρ­θη­κε νε­κρός στο «Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών».

9. Μάρ­κος Κα­ρα­μα­νής του Δη­μη­τρί­ου, 23 ετών, ηλε­κτρο­λό­γος,από τον Πει­ραιά, κά­τοι­κος Χίου 35, Αι­γά­λεω. Στις 17/11/1973, επί της πλα­τεί­ας Αι­γύ­πτου, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο κε­φά­λι από πυρά της στρα­τιω­τι­κής φρου­ράς που ενέ­δρευε στην τα­ρά­τσα του ΟΤΕ. Στην κλι­νι­κή «Πα­ντά­νασ­σα» (πλα­τεία Βι­κτο­ρί­ας) δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τός του.


10 Αλέ­ξαν­δρος Σπαρ­τί­δης του Ευ­στρα­τί­ου, 16 ετών, μα­θη­τής,από τον Πει­ραιά, κά­τοι­κος Αγίας Λαύ­ρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 πε­ρί­που το πρωί της 17/11/1973, ενώ βά­δι­ζε στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Πα­τη­σί­ων και Κό­τσι­κα, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στην κοι­λιά από πυρά της στρα­τιω­τι­κής φρου­ράς που ενέ­δρευε στην τα­ρά­τσα του ΟΤΕ. Με δια­μπε­ρές τραύ­μα με­τα­φέρ­θη­κε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πα­τέ­ρας του.

11. Αλέ­ξαν­δρος – Βα­σί­λειος (Μπασ­ρί) Κα­ρά­κας, 43 ετών, Αφ­γα­νός τουρ­κι­κής υπη­κο­ό­τη­τας, κά­τοι­κος Μύρων 10, Αγιος Πα­ντε­λε­ή­μο­νας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17/11/1973, ενώ βά­δι­ζε με τον 13χρο­νο γιο του στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Χέι­δεν και Αχαρ­νών, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στην κοι­λιά από ριπή μυ­δρα­λί­ου τε­θω­ρα­κι­σμέ­νου στρα­τιω­τι­κού οχή­μα­τος. Με­τα­φέρ­θη­κε απευ­θεί­ας στο νε­κρο­το­μείο, όπου πι­στο­ποι­ή­θη­κε ο θά­να­τος του.


12. Αν­δρέ­ας Κού­μπος του Στέρ­γιου, 63 ετών, βιο­τέ­χνης, από την Καρ­δί­τσα, κά­τοι­κος Αμα­λιά­δος 12, Κο­λω­νός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18/11/1973, στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Γ’ Σε­πτεμ­βρί­ου και Κα­πο­δι­στρί­ου, τραυ­μα­τί­στη­κε στη λε­κά­νη από πυρά μυ­δρα­λί­ου τε­θω­ρα­κι­σμέ­νου στρα­τιω­τι­κού οχή­μα­τος. Εξέ­πνευ­σε στο ΚΑΤ στις 30/1/1974.

13. Μι­χα­ήλ Μυ­ρο­γιάν­νης του Δη­μη­τρί­ου, 20 ετών, ηλε­κτρο­λό­γος, από τη Μυ­τι­λή­νη, κά­τοι­κος Αση­μά­κη Φω­τή­λα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το με­ση­μέ­ρι της 18/11/1973, στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Πα­τη­σί­ων και Στουρ­νά­ρη, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο κε­φά­λι από πυρά πε­ρι­στρό­φου αξιω­μα­τι­κού του Στρα­τού (αυ­τουρ­γός ο συ­νταγ­μα­τάρ­χης Νι­κό­λα­ος Ντερ­τι­λής). Με­τα­φέρ­θη­κε στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ε.Ε.Σ. σε κω­μα­τώ­δη κα­τά­στα­ση και κα­τό­πιν στο «Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών», όπου πέ­θα­νε αυ­θη­με­ρόν.
Ας δούμε πώς δο­λο­φό­νη­σε τον Μι­χα­ήλ Μυ­ρο­γιάν­νη ένα από τα πρω­το­πα­λί­κα­ρα των Χου­ντι­κών:
To με­ση­μέ­ρι της 18ης Νο­έμ­βρη 1973, ο ταγ­μα­τάρ­χης Ντερ­τι­λής βρί­σκε­ται με το υπη­ρε­σια­κό τζιπ έξω από την κα­τε­στραμ­μέ­νη πύλη του Πο­λυ­τε­χνεί­ου. Απέ­να­ντι, Πα­τη­σί­ων και Στουρ­νά­ρη, οι αστυ­φύ­λα­κες χτυ­πούν ένα νεαρό, που προς στιγ­μήν τους ξε­φεύ­γει. Ο Ντερ­τι­λής βγά­ζει από το μπου­φάν το πε­ρί­στρο­φο και πυ­ρο­βο­λεί.
«Ο νε­α­ρός έπεσε σαν κο­τό­που­λο», πε­ρι­γρά­φει στην κα­τά­θε­σή του ένα χρόνο αρ­γό­τε­ρα ο οδη­γός του Ντερ­τι­λή – ο 21 ετών τότε Αντώ­νης Αγρι­τέ­λης – και συ­νε­χί­ζει:
«Μετά το φόνο ο Ντερ­τι­λής σαν να μη συ­νέ­βαι­νε τί­πο­τα μπήκε στο τζιπ και χτυ­πώ­ντας με στην πλάτη μου είπε: “Με πα­ρα­δέ­χε­σαι, ρε; Σα­ρά­ντα πέντε χρο­νών άν­θρω­πος και με τη μία στο κε­φά­λι!”»…
14. Σπυ­ρί­δων Κο­ντο­μά­ρης του Ανα­στα­σί­ου, 57 ετών, δι­κη­γό­ρος  (πρώην βου­λευ­τής Κερ­κύ­ρας της Ένω­σης Κέ­ντρου), κά­τοι­κος Αγίου Με­λε­τί­ου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20:30-21:00, ενώ βρι­σκό­ταν στη δια­σταύ­ρω­ση οδών Γε­ωρ­γί­ου Σταύ­ρου και Στα­δί­ου, προ­σβλή­θη­κε από δα­κρυ­γό­να αέρια που έρι­χνε η Αστυ­νο­μία κατά των δια­δη­λω­τών, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στεί έμ­φραγ­μα του μυο­καρ­δί­ου. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού (Γ’ Σε­πτεμ­βρί­ου 21), όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τός του.
15. Σω­κρά­της Μι­χα­ήλ, 57 ετών, εμπει­ρο­γνώ­μων ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας, κά­τοι­κος Πε­ρι­στε­ρί­ου Ατ­τι­κής. Στις 16.11.1973, με­τα­ξύ 21:00 και 22:30, ενώ βρι­σκό­ταν με­τα­ξύ των οδών Μπου­μπου­λί­νας και Σό­λω­νος, προ­σβλή­θη­κε από δα­κρυ­γό­να αέρια που έρι­χνε η Αστυ­νο­μία κατά των δια­δη­λω­τών, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στεί από­φρα­ξη της αρι­στε­ράς στε­φα­νιαί­ας. Με­τα­φέρ­θη­κε ημι­θα­νής στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού (Γ’ Σε­πτεμ­βρί­ου 21), όπου και πέ­θα­νε.
16. Αι­κα­τε­ρί­νη Αρ­γυ­ρο­πού­λου σύ­ζυ­γος Αγ­γε­λή, 76 ετών, κά­τοι­κος Κέν­νε­ντυ και Κα­λύ­μνου, Άγιοι Ανάρ­γυ­ροι Ατ­τι­κής. Στις 10:00 της 17.11.1973, ενώ βρι­σκό­ταν στην αυλή του σπι­τιού της, τραυ­μα­τί­στη­κε στην πλάτη από σφαί­ρα. Δια­κο­μί­στη­κε στην κλι­νι­κή «Παμ­μα­κά­ρι­στος» (Κάτω Πα­τή­σια), όπου νο­ση­λεύ­τη­κε επί ένα μήνα και κα­τό­πιν με­τα­φέρ­θη­κε στο σπίτι της, όπου πέ­θα­νε συ­νε­πεία του τραύ­μα­τος της μετά από ένα εξά­μη­νο (Μάιος 1974).

18. Δη­μή­τριος Πα­παϊ­ω­άν­νου, 60 ετών, διευ­θυ­ντής τα­μεί­ου αλευ­ρο­βιο­μη­χά­νων, κά­τοι­κος Αρι­στο­μέ­νους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11:30 της 17.11.1973, ενώ βρι­σκό­ταν στην πλα­τεία Ομο­νοί­ας, προ­σβλή­θη­κε από δα­κρυ­γό­να αέρια που έρι­χνε η Αστυ­νο­μία. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού (Γ’ Σε­πτεμ­βρί­ου 21), όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τος του, συ­νε­πεία εμ­φράγ­μα­τος.

19. Ευ­στά­θιος Κο­λι­νιά­της, 47 ετών, από τον Πει­ραιά, κά­τοι­κος Νι­κο­πό­λε­ως 4, Κα­μα­τε­ρό Ατ­τι­κής. Κτυ­πή­θη­κε στις 18.11.1973 από αστυ­νο­μι­κούς με συ­μπα­γείς ρά­βδους, και υπέ­στη κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις, συ­νε­πεία των οποί­ων πέ­θα­νε στις 21.11.1973.
20. Βα­σι­λι­κή Μπε­κιά­ρη του Φω­τί­ου, 17 ετών, ερ­γα­ζό­με­νη μα­θή­τρια, από τα Αμπε­λά­κια Βάλ­του Αι­τω­λο­α­καρ­να­νί­ας, κά­τοι­κος Με­τα­γέ­νους 8, Νέος Κό­σμος. Στις 12:00 το με­ση­μέ­ρι της 17.11.1973, ενώ βρι­σκό­ταν στην τα­ρά­τσα του σπι­τιού της, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στον αυ­χέ­να από πυρά. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών και στη συ­νέ­χεια στον «Ευαγ­γε­λι­σμό», όπου πέ­θα­νε αυ­θη­με­ρόν

21. Δη­μή­τρης Θε­ο­δώ­ρας του Θε­ο­φά­νους, 5 1/2 ετών, κά­τοι­κος Ανα­κρέ­ο­ντος 2, Ζω­γρά­φου. Στις 13:00, της 17.11.1973, ενώ διέ­σχι­ζε με τη μη­τέ­ρα του τη δια­σταύ­ρω­ση της οδού Ορει­νής Τα­ξιαρ­χί­ας με τη λε­ω­φό­ρο Πα­πά­γου στου Ζω­γρά­φου, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο κε­φά­λι από πυρά στρα­τιω­τι­κής πε­ρι­πό­λου με επι­κε­φα­λής αξιω­μα­τι­κό (πι­θα­νόν ο ίλαρ­χος Σπυ­ρί­δων Στα­θά­κης του ΚΕΤΘ), που βρι­σκό­ταν ακρο­βο­λι­σμέ­νη στο λόφο του Αγίου Θε­ρά­πο­ντος. Εξέ­πνευ­σε ακα­ριαία και όταν με­τα­φέρ­θη­κε στο Νο­σο­κο­μείο των Παί­δων, απλώς δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τος του.
22. Αλέ­ξαν­δρος Πα­πα­θα­να­σί­ου του Σπυ­ρί­δω­νος, 59 ετών, συ­ντα­ξιού­χος εφο­ρια­κός, από το Κε­ρά­σο­βο Αι­τω­λο­α­καρ­να­νί­ας, κά­τοι­κος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13:30 της 18.11.1973, ενώ βά­δι­ζε με τις ανή­λι­κες κόρες του στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Δρο­σο­πού­λου και Κύ­θνου, απέ­να­ντι από το ΙΣΤ’ Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα, βρέ­θη­κε εν μέσω πυρών, προ­ερ­χο­μέ­νων από τους αστυ­νο­μι­κούς του Τμή­μα­τος, με απο­τέ­λε­σμα να πάθει συ­γκο­πή. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Σταθ­μό Πρώ­των Βοη­θειών του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού (Γ’ Σε­πτεμ­βρί­ου 21), όπου δια­πι­στώ­θη­κε ο θά­να­τος του.
23. Κυ­ριά­κος Πα­ντε­λε­ά­κης του Δη­μη­τρί­ου, 44 ετών, δι­κη­γό­ρος, από την Κρο­κέα Λα­κω­νί­ας, κά­τοι­κος Φερ­ρών 5, Αθήνα. Στις 12:00 με 12:30 το με­ση­μέ­ρι της 18.11.1973, ενώ βά­δι­ζε στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Πα­τη­σί­ων και Γλάδ­στω­νος, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα από πυρά διερ­χο­μέ­νου άρ­μα­τος μάχης. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών (νυν ΓΝΑ «Γ. Γεν­νη­μα­τάς»), όπου και πέ­θα­νε στις 27.12.1973.

24. Γε­ώρ­γιος Γε­ρι­τσί­δης του Αλε­ξάν­δρου, 47 ετών, εφο­ρια­κός υπάλ­λη­λος, κά­τοι­κος Ελ­πί­δος 29, Νέο Ηρά­κλειο Ατ­τι­κής. Στις 12:00 της 17.11.1973, ενώ βρι­σκό­ταν μέσα στο αυ­το­κί­νη­το του στα Νέα Λιό­σια, τραυ­μα­τί­στη­κε θα­νά­σι­μα στο κε­φά­λι από πυρά που διέ­σχι­σαν τον ου­ρα­νό του αυ­το­κι­νή­του. Με­τα­φέρ­θη­κε στο Ρυθ­μι­στι­κό Κέ­ντρο Αθη­νών (νυν ΓΝΑ «Γ. Γεν­νη­μα­τάς»), όπου πέ­θα­νε αυ­θη­με­ρόν.

24. Ιω­άν­νης Μι­κρώ­νης του Αγ­γέ­λου, 22 ετών, φοι­τη­τής στο τμήμα Ηλε­κτρο­λό­γων Μη­χα­νι­κών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Πα­τρών, από την Άνω Αλισ­σό Αχα­ΐ­ας. Συμ­με­τεί­χε στην κα­τά­λη­ψη του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Πα­τρών. Κτυ­πή­θη­κε μετά τα γε­γο­νό­τα, υπό συν­θή­κες που πα­ρα­μέ­νουν ακόμη αδιευ­κρί­νι­στες. Συ­νε­πεία της κα­κο­ποί­η­σης του υπέ­στη ρήξη του ήπα­τος, εξαι­τί­ας της οποί­ας πέ­θα­νε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νο­σο­κο­μείο Αθη­νών, όπου νο­ση­λευό­ταν. Σύμ­φω­να με ορι­σμέ­νες εν­δεί­ξεις, ο τραυ­μα­τι­σμός του συ­νέ­βη στην Πάτρα, άλλες όμως πλη­ρο­φο­ρί­ες τον το­πο­θε­τούν στην Αθήνα. Η πε­ρί­πτω­ση του πα­ρα­μέ­νει υπό έρευ­να. Σε ορι­σμέ­νους κα­τα­λό­γους νε­κρών ανα­φέ­ρε­ται ανα­κρι­βώς ως «Κώ­στας Μι­κρώ­νης».