Φιλοσοφια ζωης

Ειναι σταση ζωης να ξυπνας καθε πρωι εχοντας στο μυαλο τιποτα αλλο απ'το να ζησεις;Πώς μπορεις να αφεθεις και να ζησεις,ενω τρεχεις και δεν φτανεις;Ενω εχεις ποσα διαφορετικα πραγματα να κανεις μες στη μερα που σε αγχωνουν,σε στρεσαρουν και το τελευταιο που σκεφτεσαι ειναι το πως θα αξιοποιησεις το δωρο που λεμε 'ζωη';Πώς μπορουν μερικοι ανθρωποι να ξεκινουν ετσι τη μερα τους;
Απο τη μερα που γεννιομαστε μας μαθαινουν ή καλυτερα μας προετοιμαζουν για τα χειροτερα...Μας λενε οτι στη ζωη θα εχεις περισσοτερες λυπες απο χαρες και δεν εχουν αδικο.Ειναι φυσικο και επομενο,απ'τη στιγμη που κουβαλαμε κληρονομικο σταυρο.Αφου ειμαστε κατ'εικονα και καθ'ομοιωσιν του Θεου ειναι κατανοητο γιατι ειμαστε παντα σε μια φαση που ολα πανε στραβα,αλλα παραδοξως κανεις δεν το βαζει κατω και κανεις δεν απογοητευεται,ακριβως γιατι ειμαστε προετοιμασμενοι.
Συμφωνα με αυτο ειναι παραλογο και εναντια στη φυση του ανθρωπου να ειναι μονιμα χαρουμενος,χωρις αυτο να σημαινει οτι ο Θεος μας θελει δυστυχισμενους.
Ο ανθρωπος ζει για τις λιγες και καλες στιγμες.Αυτο ειναι εξαλλου αυτο που τον κραταει και δεν εγκαταλειπει στα δυσκολα,γνωριζοντας δηλαδη οτι θα ερθουν καλυτερες στιγμες.
Συνεπως δεν ειναι φυσιολογικο καθε μερα να ειμαστε χαρουμενοι και να ζουμε για την καθε στιγμη εντονα,οχι ομως και να φτασουμε σε σημειο να γινομαστε μοιρολατρεις και να φτασουμε την πληρη απαθεια.
Ετσι ειναι λογικο μερικοι ανθρωποι να ειναι σχεδον παντα απαισιοδοξοι.Και αυτο γιατι οταν δεν περιμενεις τιποτα και δεν ελπιζεις,δεν απογοητευεσαι οταν δεν σου πηγαινουν τα πραγματα καλα.Ενω οταν σου ερθει μια απροσμενη χαρα πετας γιατι ακριβως ηταν αναπαντεχο να συμβει.Αρα,συμφερει καποιον να ειναι απαισιοδοξος,παρα αισιοδοξος.
Οπως λενε,αν δεν εχεις στοχους δεν απογοητευεσαι ποτε γιατι δεν ειχες τα ονειρα σου να βασιζονται καπου.Ασε ελευθερο το πνευμα σου...
Μην βγαινεις στον κοσμο με την ελπιδα οτι θα σου φερθουν καλα.Ο κοσμος ειναι κακος.Παντα θα βρισκει κατι για να σε ενοχλει και να σε κουτσομπολευει.
Το καλυτερο που μπορεις να κανεις ειναι να μην δινεις δικαιωματα.Βεβαια ειπαμε οτι ο κοσμος παντα θα βρισκει απο καπου να πιαστει,αλλα τουλαχιστον αυτη τη φορα δεν θα ειναι απο δικο σου λαθος,αλλα απο δικη τους κακια.
Απο τη στιγμη που μπορεις να αποφυγεις κατι γιατι να θες να πεσεις με το ζορι πανω του;Δηλαδη,απ'τη στιγμη που μπορουν να μην σε σχολιασουν γιατι να τους δωσεις αφορμη να το κανουν;
"Λάθε βιώσας" οπως ελεγε και ο αρχαιος.Δηλαδη να ζεις διακριτικα.Το "διακριτικα" δεν σημαινει ουτε καθολου,ουτε συγκρατημενα.Σημαινει αυτο που λεει η λεξη.Να ζεις απλα και καθημερινα χωρις να δινεις στοχο να ασχοληθουν οι αλλοι μαζι σου.Εκτος και αν αυτο θες...
Κατα τ'αλλα,βγες εκει εξω και κανε ο,τι θες,ζησε οπως θες χωρις να σε νοιαζει τι λενε οι αλλοι.Μην σκεφτεσαι την κριτικη τους,αλλά μην το παρακανεις γιατι τοτε θα εχουν δικιο και θα σε νοιαζει το τι γνωμη εχουν.
Στην ουσια,κανε ο,τι θες-θελε ο,τι κανεις...
Εν κατακλειδι,με το να ζεις στο καβουκι σου δεν καταφερνεις τιποτα,οπως επισης και με το να ζεις μεσα σε ολα.Βγες απλα εξω απ'το καβουκι διακριτικα και ασ'τους αλλους να πεσουν πανω σου,μην πεφτεις εσυ πανω σ'αυτους.
Και μην φοβασαι,γιατι ολα στη ζωη ειναι κανονισμενα,για ολα υπαρχει ενα σχεδιο.Οταν κλεινει μια πορτα,ανοιγει ενα παραθυρο.Επισης,μετα απο μια ασχημη περιοδο,ερχεται παντα περιοδος γαληνης και ευτυχιας.Γι'αυτο μην εγκαταλειπεις καθε ελπιδα.Αν και οπως ειπαμε παραπανω καλο ειναι να αφηνεσαι στη μοιρα καμια φορα.
Εξαλλου,αν δεν εγκαταλειπεις στα δυσκολα δεν θα εχεις να μετανιωνεις για τιποτα στη ζωη σου,και ως γνωστον η μετανοια ειναι το αγαπημενο του ανθρωπου...